زنان؛ از سنگر خانه تا میدان دفاع از وطن

سلاح، نماد مبارزه است؛امانتی که سال‌ها تصویرش با دست‌های مردانه گره خورده بود.

اما این روزها، این امانت به دست زنانی هم سپرده شده که بعد از سنگر خانه و خانواده، حالا آماده به رزم میدان شده‌اند.

زنانی که قدرت را فقط در ایستادن نمی‌بینند؛

در حفظ کردن، ساختن و وقت خطر، به میدان آمدن معنا می‌کنند.

اینجا زن فقط بخشی از یک صف نیست؛

بخشی از قدرت جاری یک جامعه است. قدرتی که برای ماندن، باید در حرکت باشد؛ درست مثل خون که تا وقتی در رگ‌ها می‌دود، زندگی ادامه دارد.

این زنان همان تلاطم‌اند؛

همان خونِ جاری در رگ‌های یک ملت؛

آرام در روزهای آرام،

و آماده در روزهای مبارزه.

هرکدام به جای خود؛

هرکدام در قامت یک جان‌فدا.